W dwutygodniku „Kórniczanin”z 3 kwietnia 2026 r., s. 13, opublikowano artykuł Eweliny Ratajczak i Hanny Fuchs pt. „Co kryje w sobie forsycja?”, w ramach cyklu „Wiadomości z Ogrodów Kórnickich” Czy możliwe, że jeden z najbardziej rozpoznawalnych
Dzisiaj w TVP Poznań o godzinie 16.40 wyemitowany zostanie film edukacyjny pt. „Różnorodność biologiczna. Próchnica glebowa”. Tym razem opowiemy o pewnej tajemniczej substa
Zapraszamy na prezentacje sprawozdań z postępów realizacji planów badawczych Doktorantek i Doktorantów kształcących się w Poznańskiej Szkole Doktorskiej Instytutów Polskiej Akademii Nauk w Instytucie Dendrologii PAN.
Sprawozdania odbędą się 24 marca 2026 r. (wtorek) od godziny 9:00 w sali seminaryjnej Instytutu Dendrologii PAN.
Serdecznie zapraszamy do udziału w seminariach naukowych, podczas których zaprezentowane zostaną wyniki wybranych prac badawczych wykonanych w Instytucie Dendrologii PAN w 2025 roku.
W minionym roku pracownicy Instytutu realizowali dwa tematy badań w ramach działalności statutowej, tj. „Złożoność funkcji ekosystemów leśnych jako podstawa ich ochrony i zarządzania nimi w układach naturalnych i przekształconych” (nauki leśne) oraz „Biologiczne podstawy funkcjonowania roślin drzewiastych w warunkach zmieniającego się środowiska” (nauki biologiczne).
Celem pracy była charakterystyka przepływu genów w drzewostanie sosny zwyczajnej oraz dwóch mieszanych drzewostanach dębu szypułkowego i bezszypułkowego w oparciu o naturalne odnowienie pod okapem drzew, w tym ocena proporcji obcych siewek (imigracji nasion) oraz udziału obcego pyłku w naturalnym odnowieniu. Ponadto celem pracy była ocena zakresu dyspersji pyłku i nasion w ramach drzewostanu, a w przypadku drzewostanów dębowych ocena proporcji kojarzenia międzygatunkowego. Analizy wykonano w oparciu o markery izoenzymowe (sosna) oraz mikrosatelitarne (dęby). Stwierdzono, że w drzewostanie sosnowym ok. 30% siewek powstało z nasion wytworzonych przez drzewa znajdujące się powyżej 50 m. W drzewostanach dębowych proporcja ta wyniosła od 4,5 do 7,6%. Stwierdzono, że zarówno u sosny jak i dębów istnieje ujemna korelacja między macierzyństwem, a odległością siewki od drzewa, jednak była ona znacznie wyższa dla dębów. W przypadku przepływu genów przez pyłek stwierdzono, że dla sosny blisko 100% siewek powstało przy udziale pyłku wytworzonego poza granicą 50 m, podczas gdy w obu drzewostanach dębowych ok. 62%. Tym samym u sosny nie zanotowano wpływu odległości na prawdopodobieństwo zapylenia. Odmiennie, w obu drzewostanach dębowych sukces kojarzenia był odwrotnie proporcjonalny do odległości między drzewami. Stwierdzono ponadto, że ok. 4% siewek sosny powstało wskutek samozapłodnienia, co wydaje się zjawiskiem typowym dla tego gatunku. Wśród siewek dębów tylko w jednym z drzewostanów zanotowano 2% samozapłodnienie, jednak bliższe analizy wykazały, że siewki te powstały w wyniku samozapłodnienia jednego drzewa, co potwierdza fakt, że u dębów samozapłodnienie jest zjawiskiem niezwykle rzadkim. W drzewostanach dębowych stwierdzono ponadto, że większość kojarzeń zachodzi między osobnikami jednego gatunku. Tym niemniej, poziom hybrydyzacji wahał się między 3,5 a 11,5%, w zależności od drzewostanu i przebiegał w obu kierunkach.